کاغذ و مقوا

پویان کاغذ

کاغذ A

انواع مقوا

خرید مقوا

خرید کاغذ

کاغذ A4

کاغذ A3

کاغذ A5

کاغذ A4

پالت کاغذ

رول کاغذ

کاغذ تحریر

کاغذ گلاسه

کارتن




فروش کاغذ و مقوا -مصاحبه با حسين كيهان  درباره واردات کاغذ
.....

مصاحبه با حسين كيهان درباره واردات کاغذ


مصاحبه با حسين كيهان براي ما يك توفيق اجباري بود! در واقع او جايگزين مصاحبه‌شونده اصلي ما شد كه قرار گفتگو را دقايقي قبل از مصاحبه لغو كرد. 50 سال حضور مستمر در عرصه واردات كاغذ دليل خوبي براي مصاحبه با كيهان بود كه از بچگي و به همراه پدرش در اين بازار بوده و البته اطلاعاتي هم كه در طول مصاحبه منتقل مي‌كرد، گوياي اين كاركشتگي بود. او اكنون مدير شركت بازرگاني "ساگارت" است كه عمده كاغذ وارداتي‌اش را از برخي كشورهاي اروپايي و آسياي شرقي خريداري مي‌كند. كيهان عمده‌ترين مشكل واردكنندگان ايراني كاغذ را يكي از قوانين گمركي عنوان مي‌كند كه در فرآيند اجراي اصل 44 قانون اساسي (خصوصي سازي) اجرايي شد. او سرانه مصرف كاغذ در ايران را هم تاسف بار مي‌خواند كه 238 كيلوگرم پائين‌تر از كشوري مانند آمريكاست! مدير شركت بازرگاني "ساگارت" معتقد است ما حتي در توليد دستمال كاغذ تيشو هم قابل مقايسه با ديگر كشورها نيستيم؛ "توليد دستمال كاغذي ما بيشتر از سه، چهار نوع نيست در حالي كه دستمال كاغذي در دنيا 150 نوع است!". متن كامل مصاحبه خبرنگار مركز اطلاعات كاغذ ايران را با حسين كيهان در زير بخوانيد. 

به عنوان سوال اول خودتان را براي مخاطبان سايت مركز اطلاعات كاغذ ايران معرفي كنيد. 

من حسين كيهان هستم و از سال 1340 وارد فعاليت در حوزه كاغذ شدم و سال 1348 شركت بازرگاني "ساگارت" را تاسيس كردم و الان حدود 50 سال است كه در حوزه واردات كاغذ و مقوا از جمله كاغذ روزنامه، كاغذ گلاسه، كاغذ فانتزي و ديگر انواع كاغذ و مقوا فعاليت مي‌كنم. 

درباره فروش محموله‌هايي كه وارد كشور مي‌كنيد، توضيح بدهيد. 

فروش ما معمولاً به صورت تجاري يا بنكداري است. يعني مشتري‌هايمان تعداد محدودي هستند كه جنس را از ما مي‌خرند و خودشان توزيع مي‌كنند. البته بعضي از اقلام كاغذ و مقوا را خود ما هم توزيع مي‌كنيم. 

با توجه به سابقه 50 ساله‌اي كه در حوزه واردات كاغذ داريد، عمده‌ترين مشكلاتي كه گريبانگير شما بوده و به خاطرشان در كارتان مشكل ايجاد شده است، چه چيزهايي بوده است؟ 

يكي از مشكلاتي كه تقريباً همه واردكنندگان گرفتارش هستند، مسئله مبدا واردات يعني گمركات است؛ گمركات ما هنوز هم كه هنوز است سنتي عمل مي‌كنند و زمان زيادي طول مي‌كشد تا كالا ترخيص شود و به خاطر همين طولاني شدن روند ترخيص، خود گمرك اعلام مي‌كند كه كالا تا 10 روز از انبارداري معاف است كه در مقادير بالا رقم قابل ملاحظه‌اي هم خواهد شد. ولي چند سالي است قانوني تصويب شده كه بسيار تعجب‌آور است؛ مثلاً اگر اين زمان ترخيص بشود 11 روز هزينه عين 11 روز انبارداري را از ما مي‌گيرند و اينطور نيست كه 10 روزش را كسر كنند. 

اين قانون چقدر در كار شما تاثير منفي گذاشته است؟ 

در هيچ جاي دنيا چنين چيزي رسم نيست. وقتي معافيت صادر مي‌شود بايد چند روزي كه شامل برگه آن معافيت مي‌شود، از آن كسر شود. اين هزينه ما را بالا مي‌برد؛ مثلاً اگر من 100 كانتينر بار در گمرك داشته باشم، براي انبارداري هر روزِ هر يك كانتينر 10 تا 15 هزار تومان از من مي‌گيرند و اگر اين را ضرب در 100 (تعداد كانتينرها) و بعد هم مثلاً ضرب در 30 (تعداد روزهاي يك ماه) بكنيم، رقم قابل توجهي خواهد شد. در حالي كه بايد 10 روز از اين هزينه انبارداري كسر شود. مسئولان گمركات مي‌گويند از زماني كه انبارها به بخش خصوصي واگذار شد، اين قانون تغيير كرده است و ما هم تا به
حال چندين نامه به سازمان بنادر و گمركات نوشته‌ايم ولي متاسفانه اصلاً به آنها توجهي نشده است. 

يعني با روند خصوصي سازي اين اتفاق افتاده است؟ 

بله. تقريباً از 5، 6 سال پيش به اين طرف. ضمن اينكه تعطيلات زياد كشور ما هم مزيد بر علت شده است؛ بسيار قابل پيش‌بيني است كه ورود يك كالا به گمركات همزمان شود با اين تعطيلات و جالب اينكه اين تعطيلات هم جزو آن زمان محاسبه مي‌شود. روزهاي جمعه، روزهاي تعطيل، ايام عيد و خلاصه هر زماني كه تعطيل باشد، آنها به عنوان روز عادي حساب مي‌كنند و اين هم جزو هزينه انبارداري ما خواهد شد. 

عمده واردات شما از كدام كشورهاست؟ 

ما هم از اروپا و هم از كشورهاي آسياي شرقي كاغذ وارد مي‌كنيم كه عمدتاً شامل كشورهاي آلمان، اتريش، كره جنوبي و چين است. 

چند درصد از مصرف بازار كاغذ ايران را شما تامين مي‌كنيد؟ 

ما جزء محسوب مي‌شويم. فكر مي‌كنم واردات كاغذ و مقوا به ايران به 2 ميليون تن رسيده باشد كه سهم زيادي از اين رقم توسط خود توليدكننده‌هاي كاغذ وارد مي‌شود. 

درباره روند واردات هم توضيح بدهيد. اساساً خريد يك محموله كاغذ از يك شركت خارجي چه فرآيندي را طي مي‌كند؟ 

الان به خاطر تحريم‌ها خريدها خيلي مشكل شده است. بعد از قطعنامه اخير اروپا مشكلات عديده‌اي در واردات به وجود آمد. قبلاً تعدادي از كشورهاي آسيايي "ال سي" ايران را قبول مي‌كردند ولي بعد از تحريم‌هاي اخير آنها هم ديگر "ال سي" را قبول نمي‌كنند. قبلاً آن دسته از كمپاني‌هاي اروپايي كه در ايران نماينده داشتند و هنوز هم دارند، "ال سي" ايران را قبول مي‌كردند چون از وضعيت ايران كاملاً آگاهند و مي‌دانند كه پولشان به خطر نمي‌افتد ولي كمپاني‌هايي كه شناخت چنداني از ايران ندارند، "ال سي" ايران را قبول نمي‌كنند. اين وضعيت اروپا بود ولي شرق آسيا مثل كره و اندونزي و خيلي از كمپاني‌هاي چيني "ال سي" ايران را خيلي راحت قبول مي‌كردند به اين دليل كه كارگزار آنها بانك ملت سئول بود و بسيار فعال هم بود و رضايت همه فروشنده‌ها را جلب مي‌كرد. ولي با تحريم اخير كه اين بانك را هم شامل شد، مشكل بيشتر شد. يعني الان تحت هيچ شرايطي "ال سي" ايران را قبول نمي‌كنند و واردات و خريد فقط به صورت نقدي و اصطلاحاً "تي تي" انجام مي‌شود كه بر اساس برآوردها تخمين زده مي‌شود كه رقمي حدود 200 ميليارد تومان پول از بازار كاغذ ايران خارج شده است؛ قبلاً تمام خريدها به صورت يوزانس انجام مي‌شد و از اعتبار بانك‌ها استفاده مي‌شد. اين رقم سرمايه‌اي بود كه وارد بازار كاغذ و مقوا مي‌شد اما به خاطر تحريم‌ها از بازار خارج شد. قبلاً اينگونه بود كه تاجر جنس را به صورت يوزانس يعني مثلاً يكساله خريداري مي‌كرد، پول را بانك پرداخت مي‌كرد و اين پول يكسال در بازار ما بود اما الان ديگر اين پول از بازار ما بيرون رفته است. من معتقدم خروج اين سرمايه هنگفت در آينده آثار خود را نشان مي‌دهد و تصور مي‌كنم اگر دولت راهكاري براي اين مشكل پيدا نكند ما در آينده نه چندان دور در مضيقه كاغذ و مقوا قرار خواهيم گرفت. 

اين آثاري كه مي‌گوييد در آينده خودشان را نشان مي‌دهند، چيست؟ 
قطعاً واردات تقليل پيدا مي‌كند و نتيجه اين است كه بازار مصرف بايد خودش را با اين مقدار كم واردات وفق دهد در غير اين صورت ما با كمبود كاغذ مواجه مي‌شويم. 

اگر اين پيش‌بيني را بپذيريم نتيجه مستقيم آن گران شدن قطعي كاغذ است. درست است؟ 

بله. وقتي عرضه و تقاضا نتوانند جواب هم را بدهند قيمت تغيير مي‌كند. من فكر مي‌كنم مسئولان ما الان و با اعمال تحريم‌ها حتي در شرق آسيا، احساس خطر مي‌كنند. 

به اين بحث برمي‌گرديم ولي قبل از آن مايلم بدانم شما به عنوان يك واردكننده كاغذ در طول 50 سال فعاليت در اين حوزه مقطعي را به ياد مي‌آوريد كه در آن دوره واردكننده‌ها سود خوبي از اين كار عايدشان شده باشد و علاوه بر آن بازار اين محصول در داخل هم پررونق بوده باشد؟ 

خوشبختانه هميشه واردات ما جواب مصرف را داده و كفايت كرده است البته ممكن است در مقاطعي مانند زمان جنگ، ما با محدوديت ارزي مواجه بوده باشيم. ولي واقعيت اين است كه الان بايد براي آينده بازار كاغذ احساس خطر كرد. 

منظورتان اين است كه هيچ دوره‌اي را به اين اندازه بحراني تجربه نكرده‌ايد؟ 

ما هنوز وارد آن بحران نشده‌ايم چون از زمان تصويب اين تحريم‌ها زمان خيلي كوتاهي گذشته است و هنوز آثار خود را نشان نداده‌اند. كالاهايي كه در راه بوده و خريدهايي كه قبلاً انجام شده و كالاهايي كه در انبار است همه اينها فعلاً توانسته جواب مقطع كنوني را بدهد و قيمت‌ها افزايش چنداني پيدا نكرده است. نگراني من از بابت چند ماه آينده است. 

با توجه به اينكه ايران بازار خوبي براي فروشندگان خارجي كاغذ است، آيا مي‌توان گفت اين تحريم‌ها توسط شركاي خارجي سابق در مورد خريداران ايراني به صورت صد در صدي اعمال نخواهد شد؟ 

متاسفانه آمريكا با خصومتي كه با ايران دارد و اعمال نفوذش در ساير كشورها، مي‌تواند حرف خودش را عملي كند. كل واردات ما از كره جنوبي حدود 7 ميليارد دلار است در حالي كه صادرات اين كشور به آمريكا 120 ميليارد دلار است و منطق مي‌گويد كه كره بايد كدام يك را انتخاب كند. مورد ديگر چين است كه رقم كل واردات ما از آن حدود 10 ميليارد دلار است در حالي كه همين كشور 300 ميليارد دلار كالا به آمريكا صادر مي‌كند. البته خود چين و كره هم مايلند كه همچنان بازار ايران را در اختيار داشته باشند و به همين خاطر وارد مذاكراتي با آمريكا شده‌اند اما اينكه چقدر در اين كار موفق شوند، در آينده معلوم مي‌شود. 

كمي هم به بحث خريدهاي خارجي بپردازيم. تقريباً مي‌توان گفت واردكنندگان كاغذ در زمان خريد ابتدا قيمت را در نظر مي‌گيرند، بعد هزينه‌هاي ديگرش را و بعد از چند مورد ديگر دست آخر به كيفيت كاغذ توجه مي‌كنند. به همين خاطر عموماً مشاهده شده كه كاغذهاي وارداتي ما از مرغوبيت خوبي برخوردار نيست. نظرتان در اين باره چيست؟ 

من اول بايد حرف شما را تائيد كنم كه تائيد نمي‌كنم و واقعاً اين ايراد در زمينه كاغذ و مقوا وارد نيست؛ در حال حاضر كاغذي كه ما وارد ايران مي‌كنيم بهترين كيفيت را دارد و به عنوان مثال به جرات مي‌توانم بگويم شركت‌هاي اروپايي همنمي‌توانند مقوايي را كه ما از كره جنوبي وارد مي‌كنيم، توليد كنند. بعضي از برندهاي مقواي كره‌اي مانند "اسبي" يا "اژدها" كه توسط كمپاني "دراگون" توليد مي‌شود، از كيفيت بسيار بالايي برخوردار است. در صنعت كاغذ هم همينطور است؛ در حال حاضر بهترين كاغذ را اندونزي توليد مي‌كند كه يكي از خريداران عمده‌اش خود ايران است. مثلاً كيفيت محصول كارخانه "اي پي پي" اندونزي بسيار بالاست. البته در مورد چين قضيه فرق مي‌كند. چين يك كالا را با 10 درجه تفاوت عرضه مي‌كند با اين وجود در حال حاضر هم چندين كمپاني توليد كاغذ و مقوا در همين كشور فعالند كه با توليد بهترين محصول در حال رقابت با بهترين كارخانه‌هاي اروپايي هستند و شايد هم بهتر از آنها هم باشند. البته اين مطلبي كه شما مي‌گوييد در زمينه‌هاي ديگر مثل كالاهاي لوكس و الكترونيك صادق است و مشاهده شده كه كيفيت كالاهاي چيني خيلي پائين‌تر از كيفيت كالاي يك توليدكننده اروپايي است. 

با اين حال محصولاتي مانند كتاب و پوستر كه عمدتاً هم با كاغذ وارداتي توليد مي‌شود، كيفيت خيلي خوبي ندارد. اين را كه قبول داريد؟ 

بايد به نوع مصرف كاغذ هم توجه كرد؛ مثلاً يك آگهي يا اعلاميه‌اي كه در خيابان به شما مي‌دهند، نيازي ندارد كاغذ آن كيفيت آنچناني داشته باشد چون شما چند ثانيه بعد آن را مچاله مي‌كنيد و دور مي‌اندازيد. ولي اگر قرار است قرآن، يك شاهنامه يا يك ديوان حافظ نفيس چاپ شود، طبيعي است بايد از يك كاغذ نفيس استفاده شود. پس ما نياز به انواع و اقسام كيفيت‌هاي كاغذ داريم.